নিশাৰ সেই অভিশপ্ত নাকা পইণ্ট
আৰক্ষীৰ জীৱনটো সদায় ব্যস্ততা আৰু উত্তেজনাৰে ভৰা। কিন্তু কেতিয়াবা এনে কিছুমান অভিজ্ঞতা হয়, যিবোৰৰ কোনো যুক্তিসংগত ব্যাখ্যা নাথাকে। তেনে এক সত্য কাহিনীৰ আধাৰত এই কাহিনীটো আগবঢ়োৱা হ’ল।
নিশাৰ সেই অভিশপ্ত নাকা পইণ্ট
ৰাজেন বৰুৱা এজন অভিজ্ঞ আৰক্ষী কনিষ্টবল। বৰ্তমান তেওঁৰ ডিউটি পৰিছে এখন পাহাৰীয়া জিলাৰ এক নিৰ্জন ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত। সেই ঠাইখনৰ নাম আছিল 'কালিকুৰি'। স্থানীয় লোকৰ মতে, সেইখিনি ঠাইত হেনো কিবা 'অশুভ' শক্তি আছে।
সেই ভয়ংকৰ নিশা
শীতকালৰ মাজনিশা। কুঁৱলীৰ বাবে হাতৰ দুহাত দূৰৰ বস্তুবোৰো মনিব নোৱাৰি। ৰাজেন আৰু তেওঁৰ লগৰীয়া ড্ৰাইভাৰ গণেশে ৰাস্তাৰ কাষত জুই একুৰা জ্বলাই ডিউটি কৰি আছিল। হঠাত্ এটা বিকট শব্দত সিহঁতৰ তন্দ্ৰা ভাঙিল।
- সময়: নিশা ২:৩০ বাজিছে।
- পৰিৱেশ: চাৰিওফালে নিস্তব্ধতা, কেৱল ঝিলিৰ শব্দ।
অচিনাকি মহিলাজনী
হঠাত্ ৰাজেনে দেখিলে কুঁৱলীৰ মাজেৰে এজনী মহিলা তেওঁলোকৰ পিনে খোজ দি আহিছে। মহিলাগৰাকীৰ পিন্ধনত এখন বগা কাপোৰ। ৰাজেনে ভাবিলে কিবা বিপদত পৰিছে চাগে।
"বাইদেউ, ইমান নিশা ক’লৈ যায়?" ৰাজেনে চিঞৰি সুধিলে।
মহিলাগৰাকীয়ে কোনো উত্তৰ নিদিলে। তাই কেৱল এখন হাত আগবঢ়াই দিলে। ৰাজেনে টৰ্চৰ পোহৰ পেলাই দেখিলে যে তাইৰ হাতখন একেবাৰে শেঁতা আৰু বগা। যেতিয়া টৰ্চৰ পোহৰ তাইৰ মুখত পৰিল, ৰাজেনৰ তেজ গোট মৰি গ’ল। মহিলাগৰাকীৰ মুখখনত চকু দুটা নাছিল— কেৱল দুটা কলা গাত!
অদৃশ্য ছাঁ
ৰাজেনে ভয়ত চিঞৰিব খুজিও নোৱাৰিলে। ডিঙিটো কোনোবাই সজোৰে চেপি ধৰা যেন অনুভৱ হ’ল। ড্ৰাইভাৰ গণেশে যেতিয়া পিছফালৰ পৰা আহি ৰাজেনৰ কান্ধত হাত দিলে, মুহূৰ্ততে মহিলাগৰাকী বতাহত মিলি গ’ল।
পিছদিনা ৰাজেনে গম পালে যে ঠিক দহ বছৰ আগতে একেদিনাই সেই ঠাইতে এজনী মহিলাক কোনোবাই হত্যা কৰি পেলাই থৈ গৈছিল। তেতিয়াৰে পৰা বহু আৰক্ষী কৰ্মীয়ে সেই একেই দৃশ্য দেখা পাই আহিছে।
গল্পৰ মূল কথা:
- স্থান: কালিকুৰিৰ নিৰ্জন পথ।
- ঘটনা: অদৃশ্য আতংক আৰু অতীতৰ স্মৃতি।
- সতৰ্কবাণী: নিশাৰ ডিউটিত কেতিয়াবা কেৱল অপৰাধীয়েই নহয়, অচিনাকি শক্তিৰ সৈতেও মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হয়।
