অন্ধকাৰৰ অতিথি
চহৰৰ পৰা অলপ আঁতৰত থকা পুৰণি বিদ্যুৎ উপ-সংমণ্ডল (Electrical Sub-division) টোৰ অৱস্থা তেনেই জৰাজীৰ্ণ আছিল। মানুহে কয়, সেইটো কাৰ্যালয়ত হেনো কিবা এক 'অস্বাভাৱিক' শক্তি আছে। কিন্তু নতুনকৈ যোগদান কৰা জুনিয়ৰ ইঞ্জিনিয়াৰ অনিমেষ এইবোৰ কথাত বিশ্বাসী নাছিল।
সেইদিনা আছিল তীব্ৰ বৰষুণ আৰু ধুমুহাৰ এনিশা। গোটেই চহৰ অন্ধকাৰত ডুবি আছিল। অনিমেষ আৰু এজন লাইনমেন, ৰামু ককাই, অফিচত নাইট ডিউটিত আছিল।
প্ৰথম সংকেত
নিশা প্ৰায় ১২ বাজিছিল। হঠাত অফিচৰ ভিতৰৰ লাইটটো জ্বলি উঠিল আৰু লগে লগে আকৌ নুমাই গ’ল। অনিমেষে ভাবিলে হয়তো মেইন লাইনত কিবা জাঁপ খাইছে। তেওঁ ৰামু ককাইক চিঞৰি মাতিলে, "ককাই, এবাৰ ট্ৰেন্সফৰ্মাৰটো চাই আহকচোন।"
বাহিৰৰ পৰা কোনো সঁহাৰি নাহিল। অনিমেষে টৰ্চটো লৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। বাৰাণ্ডাত তেওঁ দেখিলে ৰামু ককাই চকীখনত বহি আছে, কিন্তু তেওঁৰ ডিঙিটো এক অদ্ভুত ভংগীমাত পিছলৈ হাউলি আছে।
"ককাই? কি হ’ল আপোনাৰ?" অনিমেষে কঁপাকঁপা মাতেৰে সুধিলে।
ৰামু ককাই লাহেকৈ মূৰটো ঘূৰালে। তেওঁৰ চকু দুটা সম্পূৰ্ণ বগা, কোনো মণি নাই। তেওঁ এটা খীণ মাতেৰে ক’লে— "তাক পোহৰ নালাগে অনিমেষ... তাক কেৱল আন্ধাৰ লাগে।"
অদৃশ্য ছাঁ
অনিমেষ ভয়ত পিছহুহকি অফিচৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল। তেওঁ লৰালৰিকে ফোনটো উলিয়ালে কাৰোবাক খবৰ দিবলৈ, কিন্তু ফোনত কোনো নেটৱৰ্ক নাছিল। হঠাত অফিচৰ কম্পিউটাৰটো নিজে নিজে চলি উঠিল। স্ক্ৰীণখনত কেৱল এটা শব্দ জিলিকি আছিল: 'EARTHING'।
অফিসৰ চাৰিওফালে কিবা এটা খোজ কাঢ়ি ফুৰাৰ শব্দ শুনা গ’ল। লোহাৰ কিবা এটা টানি নিয়াৰ নিচিনা শব্দ— ঘঁহ্... ঘঁহ্... ঘঁহ্...।
অনিমেষে টৰ্চৰ পোহৰটো কোঠাটোৰ চুকত পেলালে। তেওঁ দেখিলে এজন ওখ, ক’লা মানুহ থিয় হৈ আছে। তেওঁৰ গাত বিদ্যুৎ বিভাগৰ এটা পুৰণি ইউনিফৰ্ম, যিটো ঠায়ে ঠায়ে পোৰা। তেজ নহয়, তেওঁৰ গাৰ পৰা নীলা ৰঙৰ বিদ্যুৎৰ ফিৰিঙতি ওলাই আছিল।
শেষ পৰিণতি
অনিমেষে বুজি পালে— এইজন সেইজন লাইনমেন আছিল যি দহ বছৰ আগতে এই কাৰ্যালয়তে কৰ্ট-চাৰ্কিট হৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। আত্মাৰূপী সেই আকৃতিটো লাহে লাহে অনিমেষৰ ফালে আগুৱাই আহিল।
অনিমেষে চিঞৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, কিন্তু তেওঁৰ ডিঙিৰে মাত নোলাল। সেই আকৃতিটোৱে অনিমেষৰ কান্ধত হাত থ’লে। লগে লগে অনিমেষৰ গোটেই গাত হাজাৰ হাজাৰ ভল্টৰ কাৰেণ্ট বৈ যোৱাৰ অনুভৱ হ’ল। অফিচৰ ভল্টমিটাৰৰ কাঁটাডাল তীব্ৰ বেগত ঘূৰিবলৈ ধৰিলে।
পিছদিনা পুৱা যেতিয়া আন কৰ্মচাৰীসকল অফিচলৈ আহিল, তেওঁলোকে দেখিলে:
- অনিমেষ মাটিত পৰি আছে, তেওঁৰ দেহটো সম্পূৰ্ণ ক’লা পৰি গৈছে।
- অচৰ্যজনকভাৱে, সেই সময়ত অফিচৰ কোনো মেইন লাইনত বিদ্যুৎ যোগান নাছিল।
অফিচৰ সেই চুকৰ দেৱালখনত এতিয়াও এটা ক’লা দাগ আছে, যিটো দেখিবলৈ এজন মানুহৰ হাতৰ ছাপৰ দৰে। মানুহে কয়, আজিও বৰষুণ দিলে সেই জৰাজীৰ্ণ বিদ্যুৎ অফিচটোৰ ভিতৰত নীলা পোহৰৰ খেলা চলে।
© মাইনা গাম
