নীলা আকাশৰ যাযাবৰী
নীলা আকাশৰ বিশাল বুকুত
পাখি মেলি দিয়া ঐ মুক্ত চৰাই,
সীমাহীন দূৰত্ব নেওচি আগুৱাই যোৱা
তোমাৰ লক্ষ্যৰ অন্ত নাই।
ৰূপালী ডেউকাৰ কোবত কঁপে
শুকুলা মেঘৰ কোমল দলনি,
বতাহৰ সোঁতত বিলাই দিয়া
প্ৰাণৰ চঞ্চল হিয়াৰ কঁপনি।
ক’ৰ পৰা আহা তুমি?
- কোনোবা অজান দেশৰ পৰা?
- নে সপোনৰ কোনো সেউজীয়া গাঁৱৰ পৰা?
- তোমাৰ এই যাত্ৰা যেন এক নিৰন্তৰ ছন্দ,
- য’ত কেৱল আছে মুক্তিৰ সুগন্ধ।
জীৱনৰ শিক্ষা
"উৰি যোৱা চৰাইজনীয়ে আমাক শিকাই যায় যে ধৰণীৰ বন্ধন থাকিলেও মনৰ আকাশখন সদায় মুকলি ৰখা উচিত।"
নদীৰ পাৰৰ কঁহুৱানি কিম্বা পৰ্বতৰ শৃংগ,
সকলোবোৰ তোমাৰ চকুৰ তলত সৰু এটি বিন্দু;
তুমি জানা মাথোঁ কেনেকৈ জিকিব লাগে,
নেওচি ধুমুহা আৰু বাধাৰ সিন্ধু।
গধূলি পৰত যেতিয়া বেলি লহিয়াব
সোণালী পোহৰত তোমাৰ দেহা তিৰবিৰাব,
উভতি যাবা আকৌ আপোন নীড়লৈ
আশাৰ এটি নতুন সুৰ লৈ।
- মাইনা গাম
