লুইতৰ বুকুত এটি সপোন: মাজুলী
লুইতৰ বিশাল বুকুত কঁপি থকা
এটি সেউজীয়া নিশ্বাস তুমি,
ভক্তিৰ সুবাসে আমোলমোল কৰা
মোৰ প্ৰাণৰ পবিত্ৰ ভূমি।
খোল-তালৰ সেই গম্ভীৰ ধ্বনি
গাযন-বায়নৰ ছন্দত নাচে,
শৰতৰ নিশাৰ ৰাসৰ জোছনা
আজিও মোৰ বুকুত আঁকি ৰাছে।
মুখাশিল্পৰ সেই জীৱন্ত পৰশ
ভাওনাৰ থলিত ভকতৰ লানি,
সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ অক্ষয় বন্তি
তুমি সজাই থৈছা মৰম সানি।
মিচিং ডেকাই ঐনিতম গায়
নাওখন মেলি দি উজানৰ বাবে,
সেউজীয়া পথাৰত শালি ধানৰ গোন্ধ
বতাহত উৰি আহে চাবিয়ে চাবিয়ে।
খহনীয়াই আঁচুৰিলেও বুকুৰ এচমকা
হাঁহিটি তোমাৰ কেতিয়াও ম্লান নহয়,
আজিৰ কলুষিত যান্ত্ৰিক পৃথিৱীত
তুমি যেন এক শান্তিৰ চিৰন্তন আলয়।
মাজুলী অ’ মোৰ আই মাজুলী
প্ৰতিটো কণিকাত তোমাৰ ভক্তিৰ সুৰ,
যুগ যুগ ধৰি বৈ থকা লুইতৰ বুকুত
তুমি মোৰ শিপা, মোৰ গৌৰৱৰ সুদূৰ।
- মাইনা গাম
