আধৰুৱা সপোনৰ চিতা Assamese Poem 2026 TOP 10 Love Poem
আধৰুৱা সপোনৰ চিতা
দস্তাবেজত ৰৈ গ’ল কিছু চিয়াহীৰ দাগ,
আৰু হৃদয়ত ৰৈ গ’ল তুমি দিয়া সেই আধৰুৱা ভাগ।
যি বাটেৰে আমি খোজ দিছিলোঁ এদিন হাঁহি হাঁহি,
সেই বাটতে আজি কেৱল বিষাদৰ তিতা এধানি।
বিচাৰি নাপাওঁ মই:
- তোমাৰ চকুৰ সেই হেঙুলীয়া আভা,
- আমাৰ কথাবোৰত থকা সেই মায়াবী প্ৰভা।
- এতিয়া মাথোঁ নিস্তব্ধতা, মোৰ কোঠাৰ চাৰিওফালে,
- সপোনবোৰ ছাই হ’ল, সময়ৰ নিষ্ঠুৰ জুইচালে।
তুমি গুচি গ’লা, যেন এক পচোৱা বতাহ,
দি থৈ গ’লা মোক মাথোঁ এমুঠি হুমুনিয়াহ।
প্ৰেম জানো এনেকুৱাই?
যিটো বিচাৰিলে পোৱা নাযায়,
আৰু পালেও কেতিয়াও পূৰণ নহয়।
তুমি মোৰ জীৱনৰ সেই আধা লিখা কবিতা,
যাৰ শেষৰ শাৰীটোত আজি কেৱল নীৰৱতা।
আমাৰ প্ৰেমৰ সমাধিৰ ওপৰত এতিয়া—
স্মৃতিৰ শেলাই ধৰিছে,
আৰু মই আজিও সেই আধৰুৱা বাটতে ৰৈ আছোঁ...
মাথোঁ তোমাৰ বাবে।
- মাইনা গাম
