শেষ নোহোৱা এটি বিষাদৰ কবিতা

 

শেষ নোহোৱা এটি বিষাদৰ কবিতা

​

আজি বিদায় লৈছোঁ—

বুকুত একাঁজলি বিষাদ সামৰি,

দুচকুৰ কোণত এটি অশ্ৰুৰ টোপাল লৈ

হেৰাই যাব খুজিছোঁ চিনাকি পৃথিৱীৰ পৰা।

​যিবোৰ বাটত খোজ দিছিলোঁ হাঁহি হাঁহি,

সেইবোৰ বাটতে আজি স্মৃতিৰ উচুপনি;

ক’ব লগা বহুত কথাই থাকি গ’ল থমকি,

মৌনতাই আৱৰি ধৰিলে মোৰ কণ্ঠৰ প্ৰতিধ্বনি।

​একো লৈ যোৱা নাই—

কেৱল এৰি থৈ গৈছোঁ মৰমৰ কিছু অৱশেষ,

আৰু এটা আধৰুৱা গল্পৰ

হঠাৎ হৈ পৰা কৰুণ শেষ।

​আজি বিদায় লৈছোঁ—

কোনো অভিযোগ নাই, নাই কোনো ক্ষোভ,

মাথোঁ থাকি যাব আপোন মানুহবোৰ হেৰুওৱাৰ

এক অজানিত দুখৰ মোহ।

©™ মাইনা গাম