নদীৰ গান
নদীৰ গান
অবিৰাম বৈ যায় নদীখন,
নাজানে ভাগৰ, নাজানে জিৰণি—
পাহাৰৰ হিয়া ফালি বৈ আহে
একাজলি শীতল প্ৰাণৰ কাহিনী।
কুলু কুলু সুৰেৰে কথা কয়,
বালিত আঁকি যায় মৰমৰ ছবি,
কেতিয়াবা যদি সি শান্ত সমাহিত,
কেতিয়াবা আকৌ ৰুদ্ৰ ৰূপী।
সেউজীয়া দুপাৰত প্ৰাণৰ মেলা,
জীৱনৰ অলেখ সপোনৰ খেলা—
সাগৰৰ বুকুত বিলীন হোৱাৰ হেঁপাহ লৈ
নদীয়ে গায় মাথো বিসৰ্জনৰ মেলা।
কাৰোবালৈ দি যায় সাৰুৱা পথাৰ,
কাৰোবাৰ চকুলোত সাৰে থাকে দুখৰ জোৱাৰ,
তথাপিও নদী বৈ থাকে—
চিৰকাল, চিৰদিন, মাথো জীৱনৰ গান গাই।
©™ মাইনা গাম
