পূৰ্ণিমাৰ জোনাক
পূৰ্ণিমাৰ জোনাক
আকাশৰ বুকুত ৰূপালী দাপোণ,
জিলিকি উঠিছে আজি পূৰ্ণিমাৰ জোন।
নীলা আকাশৰ বিশাল আঁচলত,
তৰাবোৰে মেলিছে মায়া মৰতত।
চোতালত বিয়পিছে ধলফলীয়া হাঁহি,
বতাহত ভাহি আহে বাঁহীৰ সুৰটি।
নিস্তব্ধ ৰাতিৰ কোমল পৰশ,
মনত জাগিছে এক নতুন হৰষ।
গছৰ পাতত যেন ৰূপালী ৰহণ,
প্ৰকৃতিয়ে পিন্ধিছে জোনাকৰ আৱৰণ।
শীতল পোহৰত জুৰাইছে হিয়া,
পূৰ্ণিমাৰ ৰাতিটোৱে দিছে যেন দিয়া—
শান্তিৰ এক মধুৰ মাদকতা।
©™ মাইনা গাম
