পথাৰৰ ৰাজহংস: বগলি
পথাৰৰ ৰাজহংস: বগলি
শুকুলা পাখিৰ মায়াবী ডেউকা,
নীল আকাশত যেন শুভ্ৰ ৰেখা।
দাপোণ যেন বিলৰ পাৰত,
ৰৈ থাকে সি মৌন ব্ৰতত।
এঠানিঠেঙীয়া তপস্বীৰ বেশ,
নাই যে কাৰো আমনিৰ লেশ।
মনত তাৰ গভীৰ ধ্যান,
মাছ ধৰিবলৈ সজাগ কাণ।
চঞ্চল পানীৰ ৰূপালী মাছ,
দেখিলেই মাৰে ঠোঁটৰ ভাঁজ।
শান্ত নদীৰ সি এক অলংকাৰ,
প্ৰকৃতিৰ বুকুত বিলাইছে পোহৰৰ ধাৰ।
শৰতৰ মেঘৰ দৰে বগা,
বগলি জনী যেন আকাশৰ তৰা।
নিৰৱে আহি নিৰৱে যায়,
ধৰণীৰ বুকুত শান্তি বিলায়।
মন কৰিবলগীয়া: অসমীয়া গ্ৰাম্য জীৱনত বগলি কেৱল চৰাই নহয়, ই ধৈৰ্য আৰু একাগ্ৰতাৰ এক প্ৰতীক।
©™ মাইনা গাম
