প্ৰথম প্ৰেমৰ আবিৰ
প্ৰথম প্ৰেমৰ আবিৰ
দুপৰীয়াৰ সেই তজবজীয়া ৰদজাকত
যেতিয়া প্ৰথমবাৰ তোমাক দেখিছিলোঁ,
বুকুৰ কোনোবা এক অচিন কোণত
এটি অচিনাকি সুৰ বাজি উঠিছিল।
সেইয়া জানো মাথোঁ এক পলকৰ দেখা?
নে যুগ যুগান্তৰৰ কোনো পুৰণি চিনাকি!
তোমাৰ চকুৰ সেই গভীৰ চাৱনিয়ে
মোৰ সপোনৰ পৃথিৱীখন ৰঙীন কৰি তুলিছিল।
আজি নিশাৰ নিৰ্জনতাত—
- তোমাৰ হাঁহিৰ সেই মৌসনা শব্দবোৰ আজিও কাণত বাজে,
- চিঠিৰ ভাঁজত লুকুৱাই থোৱা সেই শুকান গোলাপপাহে আজিও কথা কয়,
- ক’বলৈ থাকি যোৱা হেজাৰটা আধৰুৱা শব্দই আজিও বুকুখন গধুৰ কৰে।
প্ৰথম প্ৰেম মানেইটো এক অনবদ্য শিহৰণ,
হৃদয়ৰ দাপোণত থৈ যোৱা এটা মচিব নোৱাৰা সাঁচ।
তুমি কাষত নাথাকিলেও মোৰ প্ৰতিটো উশাহত
আজিও জীয়াই আছে সেই প্ৰথম প্ৰেমৰ সুবাস।
©™ মাইনা গাম
