অসমীয়া কবিতা ২০২৬ / Assamese Poem 2026
 |
| অসমাপ্তি |
১. আধৰুৱা স্মৃতি
স্মৃতিবোৰ আজিও একেই আছে,
কেৱল তুমিহে সলনি হ’লা।
বুকুৰ উমেৰে যাক আঁকোৱালি লৈছিলোঁ,
আজি সেইজন মোৰ বাবে অচিনাকি হ’ল।
২. অপেক্ষা
কেতিয়াবা ভাবোঁ, তুমি আকৌ আহিবা,
থিক আগৰ দৰেই হাঁহি মাতি কথা ক’বা।
কিন্তু মোৰ চোতালত এতিয়া কেৱল
শুকান পাতৰ মৰ্মৰ শব্দ আৰু নিসংগতা।
৩. শেষ চিঠি
চিঠিবোৰ লিখি থৈছোঁ তোমাৰ নামত,
যিবোৰ কেতিয়াও পঠোৱা নহ’ব।
প্ৰেমৰ বৰ্ণমালাবোৰ আজি বৰ অকলশৰীয়া,
কাৰণ তাত তোমাৰ সঁহাৰিৰ কোনো স্থান নাই।
৪. এখন নীলা নদী
মোৰ বুকুৰ মাজত এখন নীলা নদী বয়,
য’ত কেৱল বিষাদৰ ঢৌ উঠে।
তুমি দিয়া সেই মিঠা যন্ত্ৰণাবোৰে
মোক প্ৰতি নিশাই নীৰৱে খুঁচি থাকে।
৫. মৌনতাৰ ভাষা
ক’বলৈ বহুত কথাই আছিল তোমাক,
কিন্তু তুমি শুনাৰ ধৈৰ্য্য নেদেখুৱালা।
আজি মোৰ মৌনতাই মোৰ শ্ৰেষ্ঠ কবিতা,
যিটো বুজিবলৈ তোমাৰ কোনো দিনেই চকু নপৰিল।
৬. হেৰুৱা ঠিকনা
তোমাৰ চহৰত এতিয়া মোৰ কোনো নাম নাই,
মোৰ ছাঁটোও আজি তাত নিষিদ্ধ।
মই এতিয়া নিজৰ মাজতেই নিজেই হেৰাইছোঁ,
কাৰণ মোৰ ঠিকনাটো তোমাৰ চকুহালতে আছিল।
৭. এটা তিতা সপোন
সপোনটো আছিল একেলগে আকাশ চোৱাৰ,
কিন্তু মাজপথতে তুমি মেঘ হৈ উৰি গলা।
মই ৰৈ গ’লোঁ সেই একেডোখৰ ঠাইতে,
য’ত এতিয়া কেৱল বৰষুণৰ টোপালৰ শব্দ।
৮. বিষাদৰ ৰং
প্ৰেমৰ ৰং হেনো ৰঙা হয়,
কিন্তু মোৰ বাবে ই এতিয়া ছাই বৰণীয়া।
যি জুয়ে মোক পোহৰ দিছিল,
সেই জুয়েই আজি মোক ছাই কৰি থৈ গ’ল।
৯. বিদায়ৰ মূহূৰ্ত
বিদায় দিয়াটো সহজ নাছিল,
কিন্তু তুমি খুজিছিলা বাবেই যাবলৈ দিলোঁ।
মোৰ চকুপানীখিনি লুকুৱাই ৰাখিছিলোঁ,
যাতে তোমাৰ উভতি যোৱা পথটো পিচ্ছিল নহয়।
১০. শেষত একো নাথাকিল
কি পালোঁ আৰু কি হেৰুৱালোঁ?
হিচাপ কৰিবলৈ গৈ দেখোঁ একোৱেই নাই।
কেৱল একাজলি চকুৰ পানী আৰু
বুকুৰ বাওঁফালে এটা গভীৰ উকা ঠাই।
১১.অসমাপ্তি
তুমিহীনতাৰ এই নিস্তব্ধ ৰাতিবোৰত,
আজিও মই তোমাৰ স্মৃতিৰ কোলাহল শুনো।
যি দিঠক কেতিয়াবাই হেৰাই গ’ল,
তাক মই আজিও মোৰ সপোনত বুনো।
এটি মিঠা হাঁহিৰ বিনিময়ত
তুমি দি থৈ গলা চকুৰ অলপ পানী,
আমাৰ চহৰৰ সেই পৰিচিত বাটত
এতিয়া মাথো আছে মোৰ একাকী ছাঁটোৰ আমনি।
কব লগীয়া বহু কথা আছিল বুকুত,
পিছে সময়ৰ সোঁতত সি চিৰদিনলৈ থমকি ৰ’ল।
তুমি বিহীন এই বিশাল পৃথিৱীত,
মোৰ প্ৰেম মাথো এটি আধৰুৱা কবিতা হৈ ৰ’ল।
©™ মাইনা গাম
