পোহৰৰ সন্ধানত / জীৱন সংগ্ৰাম কাহিনী
পোহৰৰ সন্ধানত: খগেনৰ জীৱন সংগ্ৰাম
এখন সৰু গাঁও, নাম যাৰ কুসুমপুৰ। সেই গাঁৱৰে এচুকত এটা ভগা-ছিগা কেঁচা ঘৰত বাস কৰিছিল খগেন আৰু তাৰ পৰিয়ালে। খগেনৰ সম্পত্তি বুলিবলৈ আছিল মাথোঁ দুহাতৰ পৰিশ্ৰম আৰু চকুৰ একোণত থকা এটা সপোন— নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ আকাশক এজন শিক্ষিত মানুহ কৰা।
দৈনন্দিন যুঁজ
খগেনৰ দিনটো আৰম্ভ হৈছিল সূৰ্য উঠাৰ আগতেই। সি আনৰ পথাৰত দিন হাজিৰা কৰিছিল। কেতিয়াবা যদি তীব্ৰ গৰম, কেতিয়াবা আকৌ ধাৰাসাৰ বৰষুণ। কিন্তু খগেনৰ জিৰণি নাই। যিদিনা কাম নাথাকে, সেইদিনা তেওঁলোকৰ ঘৰত চুলা নজ্বলাৰ উপক্ৰম হয়।
তাৰ পত্নী সুমিত্ৰাইও আনৰ ঘৰত ধান বানি বা কাপোৰ ধুই যি পাৰে সহায় কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বাবে দুবেলা দুমুঠি খোৱাটোৱেই আছিল আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান।
আকাশৰ সপোন
আকাশ আছিল পঢ়া-শুনাত খুবেই মেধাৱী। চাকিৰ পোহৰত সি গভীৰ নিশা পৰ্যন্ত পঢ়িছিল। খগেনে বহুবাৰ পুত্ৰৰ স্কুলৰ মাছুল দিবলৈ নিজৰ দুপৰীয়াৰ আহাৰ ত্যাগ কৰিছিল। কোনোদিনা যদি আকাশৰ কাপোৰ ফাটিছিল, খগেনে নিজে কেইবাটাও তালি দি তাক পিন্ধিবলৈ দিছিল, যাতে ল’ৰাটোৰ মনত হীনমন্যতা নাহে।
"দুখ আমাৰ লগৰী হ’ব পাৰে আকাশ, কিন্তু ইয়াক আমাৰ ভাগ্য হ’বলৈ নিদিবি।" — খগেনে প্ৰায়ে আকাশক এইদৰে কৈছিল।
বিপদৰ কাল ছাঁ
এবাৰ তীব্ৰ বানপানীত খগেনৰ থকা ঠাইকণো উটুৱাই লৈ গৈছিল। পিন্ধা কাপোৰকেইটাৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ হাতত একোৱেই নৰ’ল। এসপ্তাহ ধৰি তেওঁলোকে এটা আশ্ৰয় শিবিৰত আধাপেটী হৈ দিন কটাইছিল। সেই সময়ত খগেন ভাগি পৰিছিল, কিন্তু আকাশৰ দৃঢ়তাই তাক পুনৰ থিয় হ’বলৈ সাহস দিছিল। আকাশে আশ্ৰয় শিবিৰটোৰ একোণত বহিও নিজৰ কিতাপৰ পাত লুটিয়াই আছিল।
সাফল্যৰ সূৰ্যোদয়
বছৰবোৰ পাৰ হ’ল। খগেনৰ হাড়ভগা পৰিশ্ৰম আৰু আকাশৰ একাগ্ৰতা অথলে নগ’ল। আকাশে চৰকাৰী বৃত্তি লাভ কৰি উচ্চ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিলে আৰু এখন চহৰত এটা সন্মানীয় চাকৰি পালে।
যিদিনা আকাশে প্ৰথম দৰমহা পালে, সি তাৰ দেউতাকৰ বাবে এখন নতুন ধুতি আৰু মাকৰ বাবে এখন চাদৰ লৈ আহিল। খগেনে হাতত ধুতিখন লৈ উচুপি উঠিছিল। এয়া কেৱল এখন কাপোৰ নাছিল, এয়া আছিল বছৰ বছৰ ধৰি কৰা দৰিদ্ৰতাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনৰ বিজয়ৰ স্মাৰক।
উপসংহাৰ
আজি খগেনৰ পকী ঘৰ হৈছে, অভাৱবোৰ আঁতৰিছে। কিন্তু খগেনে আজিও সেই পুৰণি দিনবোৰৰ কথা পাহৰা নাই। তেওঁ বুজি পাইছে যে— "দৰিদ্ৰতা কোনো অভিশাপ নহয়, ই এক পৰীক্ষাহে। যিজনৰ মনোবল আৰু পৰিশ্ৰম কৰাৰ ক্ষমতা আছে, তেওঁৰ বাবে সফলতা নিশ্চিত।"
নীতিবাক্য ১
"কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু ধৈৰ্যই দৰিদ্ৰতাকো পৰাজিত কৰিব পাৰে।"
নীতিবাক্য ২
"শিক্ষা হ’ল সেই পোহৰ, যিয়ে মানুহক অন্ধকাৰৰ পৰা উন্নতিৰ শিখৰলৈ লৈ যায়।"
নীতিবাক্য ৩
"সংগ্ৰাম যিমানেই কঠিন হয়, তাৰ ফল সিমানেই মিঠা হয়।"
©™ মাইনা গাম
