শব্দৰ কাৰেঙত এজন লেখক
 |
| Image : Maina Gam |
কলমৰ আগত মোৰ সপোনৰ বসতি,
বগা কাগজৰ বুকুত বিচাৰোঁ নিজৰ স্থিতি।
কেতিয়াবা মই সাগৰৰ দৰে গভীৰ,
কেতিয়াবা আকৌ আকাশৰ দৰে নীৰৱ আৰু স্থিৰ।
মোৰ চিয়াঁহীৰ প্ৰতিটো টোপালত এটি কাহিনী লুকাই থাকে,
কেতিয়াবা মই হঁহুৱাওঁ, কেতিয়াবা কলমে চকুৰ পানী ঢাকে।
শব্দবোৰ মোৰ পৰিচয়, বাকীবোৰ মাথোঁ ছাঁ,
প্ৰতিটো আখৰত বিচাৰি পাওঁ জীৱনৰ নতুন ঠিকনা।
মাজনিশা যেতিয়া গোটেই পৃথিৱীয়ে নিদ্ৰাত মগন,
তেতিয়াই মোৰ মনত জাগে সৃষ্টিৰ নতুন লগন।
বতাহৰ সুহুৰিত মই কবিতাৰ সুৰ বিচাৰি পাওঁ,
বিফলতাৰ দুখবোৰক মই শব্দৰ মালাৰে গাঁথো।
মই এজন লেখক—
জীৱনৰ কঠিন সত্যক কল্পনাৰ ৰহণেৰে সজাওঁ,
নিমাত কলমটোৰেই মই পৃথিৱীৰ কথা কওঁ।
- মাইনা গাম
