বাঁহীৰ সুৰত প্ৰেম / Love in the Notes of the Flute

 

বাঁহীৰ সুৰত প্ৰেম

​

যমুনাৰ পাৰত সন্ধিয়া নামে,

কদমৰ ডালত বহি;

বজাইছা বাঁহী তুমি হে কানাই,

প্ৰাণৰ ব্যাকুল চহী।

​সেই সুৰত আছে কিবা এক মায়া,

থৰ হৈ ৰয় পৃথিৱীৰ ছায়া;

ৰাধাৰ হিয়া কপি উঠে জানা,

নামানে একো বাধা-নিষেধৰ মানা।

​নিলিখা চিঠিতো নাম থাকে যাৰ,

মৰমবোৰ যাৰ বুকুৰ মাজত সাৰ;

বৃন্দাবনৰ ধূলিয়ে আজিও কয়,

কৃষ্ণৰ প্ৰেমত ৰাধাই অক্ষয়।

​ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ সেই অমৰ ধাৰা,

তুমিহে মোৰ কৃষ্ণ, তুমিহে জীৱনৰ সাহাৰা।

©™ মাইনা গাম 

Love in the Notes of the Flute

​The evening descends on the banks of Yamuna,

Perched upon the Kadamba tree’s bough;

You play your flute, O Krishna,

A melody that marks a soulful vow.

​In those notes, a mystical magic dwells,

The shadows of the world stand still;

Radha’s heart trembles with a longing,

Defying every barrier, every will.

​A name that lives in unwritten letters,

In the depth of the heart, the love stays true;

The dust of Vrindavan still whispers today,

In Krishna’s love, Radha lives anew.

​An eternal stream of devotion and grace,

You are the soul, my Krishna, in every space.