বিদায়ৰ সেই কৰুণ ক্ষণ

 

বিদায়ৰ সেই কৰুণ ক্ষণ

© Image : Maina Gam

আজি বেলিটো যেন অলপ সোনকালে ডুবিল,

চিনাকি সুৰবোৰ হঠাতে স্তব্ধ হৈ পৰিল।

যি বাটত খোজ দিছিলোঁ হাঁহি-ধেমালিৰে,

সেই বাটতে আজি বিষাদৰ কুঁৱলী নামিল।

​এমুঠি মৰম আৰু বহুতো স্মৃতি,

বুকুৰ কোণত সযতনে থৈ দিছোঁ সাঁচি।

নাজানো কেনেকৈ কম বিদায়ৰ কথা,

চকুপানীয়ে যে বাধা দিয়ে ভাষাহীন ব্যথা।

​এৰাই যোৱা দিনবোৰ আকৌ ঘূৰি নাহে,

তথাপি সপোনবোৰ জীয়াই থাকিব হাঁহি।

বিদায় দিয়া নাই, মাথো আঁতৰিহে গৈছোঁ,

মৰমবোৰ তোমালোকৰ ওচৰতে এৰি থৈছোঁ।

​আকৌ কোনোবা দিনা, কোনোবা এটা ক্ষণত,

আমাৰ দেখা হ’ব একেই আপোন মনত।

আজিৰ বাবে মাথো এয়াই কওঁ—

কুশলে থাকা সকলো, মই বিদায় লওঁ।

©™ মাইনা গাম